podpierać się


podpierać się
Nosem się podpierać zob. nos 13.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • podpierać się – podeprzeć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} podtrzymywać się czymś dla utrzymania równowagi, opierać się na czymś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Szedł, podpierając się laską. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • podpierać się nosem — {{/stl 13}}{{stl 7}} być bardzo zmęczonym jakąś pracą, robić coś z najwyższym trudem : {{/stl 7}}{{stl 10}}Piekły placki do drugiej w nocy tak, że aż podpierały się nosem. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • podpierać — ściany a) «stać pod ścianą, nie biorąc udziału w zabawie»: – Nie znoszę, jak faceci podpierają ściany. – Przeszkadza ci? – Przeszkadza. Po to się przychodzi na zabawę, żeby się bawić i tańczyć, a nie podpierać ściany. S. Kowalewski, Okna. b) «o… …   Słownik frazeologiczny

  • podpierać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, podpieraćam, podpieraća, podpieraćają, podpieraćany {{/stl 8}}– podeprzeć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Vb, podpieraćprę, podpieraćprze, podpieraćprzyj, podparł, podparli, podparty {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • podeprzeć się — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}podpierać się {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • podeprzeć się — Nosem się podpierać zob. nos 13 …   Słownik frazeologiczny

  • podeprzeć — dk XI, podeprzećprę, podeprzećprzesz, podeprzećprzyj, podparł, podparty podpierać ndk I, podeprzećam, podeprzećasz, podeprzećają, podeprzećaj, podeprzećał, podeprzećany 1. «podtrzymać oparłszy na czymś, dać podporę od dołu lub z boku,… …   Słownik języka polskiego

  • nos — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. a, Mc. nossie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} narząd powonienia u kręgowców wyższych; również początek dróg oddechowych; u ludzi wysunięta część twarzy między oczami, czołem i… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kostur — m IV, D. a, Ms. kostururze; lm M. y 1. «kij, laska używane do opierania się przy chodzeniu» Wspierać się na kosturze. Podpierać się kosturem. 2. «drąg żelazny lub drewniany okuty żelazem, służący do rozbijania twardej ziemi, lodu itp.; także pręt …   Słownik języka polskiego

  • szczudło — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n I, Mc. szczudłodle; lm D. szczudłodeł {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} przyrząd ułatwiający poruszanie się osobom niepełnosprawnym: kij z rozwidleniem u góry, zaopatrzony w podpórkę pod… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień